مقدمه: جراحی بای پس عروق کرونر به همراه بای پس قلبی-ریوی با مکانیسم های مختلفی باعث تغییر در فیزیولوژی بدن می شود. در این میان، زمان کلامپ آئورت و بای پس قلبی-ریوی، عامل تاثیرگذاری بر نتایج جراحی می باشد. این پژوهش، با هدف تعیین ارتباط میانگین بازه ی زمانی باز کردن کلامپ آئورت تا پایان بای پس قلبی-ریوی با نتایج جراحی بیماران بعد از جراحی بای پس عروق کرونر صورت گرفت. روش ها: در این مطالعه ی توصیفی-مقطعی، 47 بیمار با بازه ی سنی 65-40 سال که تحت جراحی بای پس عروق کرونر با روش نمونه گیری غیر تصادفی در دسترس در بیمارستان شهید چمران اصفهان در بازه ی زمانی 5 ماهه در سال 1398 انجام شد. در این بیماران، بازه ی زمانی باز کردن کلامپ آئورت تا پایان بای پس قلبی-ریوی اندازه گیری شد و به بررسی نتایج جراحی نظیر مرگ، فیبریلاسیون دهلیزی، مدت تهویه ی مکانیکی ریه، سطح تروپونین و Creatine kinase-MB (CKMB) پلاسما قبل از عمل، 12، 24 و 48 ساعت بعد از عمل و مدت اقامت در بخش مراقبت های ویژه پرداخته شد. یافته ها: : میانگین بازه ی زمانی باز کردن کلامپ آئورت تا پایان بای پس قلبی-ریوی با مرگ، فیبریلاسیون دهلیزی، سطح CKMB قبل از عمل، 12، 24 و 48 ساعت بعد از عمل و مدت اقامت در بخش مراقبت های ویژه ارتباط معنی داری نداشت. بین این بازه ی زمانی و سطح تروپونین قبل از عمل، 12، 24 و 48 ساعت بعد از عمل و مدت تهویه ی مکانیکی، ارتباط معنی داری برقرار بود. نتیجه گیری: افزایش بازه ی زمانی باز کردن کلامپ آئورت تا پایان بای پس قلبی-ریوی باعث افزایش زمان تهویه ی مکانیکی ریه می شود. با کاهش مدت زمان این بازه، می توان مدت تهویه ی مکانیکی ریه و عوارض ریوی بعد از عمل را کاست.